واژه فیزیوتراپی از دو کلمه فیزیو به معنای جسمانی یا طبیعی و تراپی به معنای درمان تشکیل شده است. فیزیوتراپی به طور کلی شیوه ای از درمان با روش های غیر دارویی و غیر جراحی را شامل می شود .
درمان در فیزیوتراپی به طور کلی به سه گروه اصلی تقسیم می شود :
1- تمرین درمانی : در این شیوه درمان ، فیزیوتراپیست به وسیله تجویز ،انجام و آموزش ورزش های درمانی خاص ، اقدام به درمان بیمار یا افزایش سطح سلامت می کند .
2- الکتروتراپی : درمان یا کاهش درد و یا مشکلات بیمار توسط دستگاههای ویژه که شامل امواج مایکرو ویو ، امواج کوتاه رادیو یی ، امواج مافوق صوت و امواج الکتریکی می باشد .
3- مهارتهای درمان با دست(manual therapy)
مهم ترین حیطه های فعالیت فیزیوتراپی در پزشکی شامل درمان موارد زیر می باشد :
► بیماریهای دستگاه حرکتی (ارتوپدی) : در این بیماریها بنا به دستور پزشک مربوطه بیمار به بخش فیزیوتراپی مراجعه و تحت درمان قرار می گیرد . خدمات می تواند قبل و بعد از انجام عمل جراحی نیز صورت گیرد
► بیماری های دستگاه قلبی و تنفسی
► بیماریهای دستگاه اعصاب محیطی و مرکزی شامل سکته مغزی ، فلج مغزی ، پارکینسون و...
► درد و کنترل درد
► بیماریهای شغلی